Aquesta mar tan blana
t’emplena els dits
d’un ajornada ufana
d’antigues nits.
(…)
Quina tallada lluna
(…)
Quina tallada lluna
ara et segueix!
La rosa dins la duna,
lenta, floreix.
(26/VI/11)
(26/VI/11)

Aquesta obra està subjecta a una llicència de Reconeixement-NoComercial-CompartirIgual 3.0 Espanya de Creative Commons
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada